Menu
Platform voor jonge mantelzorgers
  • Verhaal van Willem

    Vanaf mijn
     Afbeelding1.jpg
    zesde levensjaar ben ik al mantelzorger van mij jongste broertje, Bert. 

    Hij was zeven maanden oud toen hij hersenvliesontsteking (meningitis) kreeg en is als gevolg van deze ziekte doof geworden en heeft er een hersenbeschadiging aan over gehouden. Na veel ziekenhuisbezoek naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis te Utrecht (soms wel drie keer per week), vanuit het noorden van Friesland, is hij inmiddels 19 jaar oud en kan weer horen. 


    Door een technisch wonder, een cochleair implantaat, kan hij weer redelijk goed horen! Hij heeft aan beide kanten van zijn hoofd een implantaat in zijn schedel. 
    Deze heeft verbinding met een magnetische spoel die op de buitenkant van zijn hoofd zichtbaar is en die vervolgens weer contact heeft met een processor die langs zijn oor hangt. 

    Naast dat Bert doof is, wanneer de processor van zijn hoofd is (in bad of onder de douche bijvoorbeeld), heeft hij ook een verstandelijke beperking door de beschadiging in de hersenen. Hij heeft zo nu en dan wel een gebruiksaanwijzing nodig. 

    Ik heb een goede band met mijn broertje opgebouwd. We hebben veel gezamenlijk hobby's, zoals voetballen, darten, vissen en mooie auto's. Elke dag gooien we in de garage wel een paar honderd pijltjes in het dartbord. Weekends gaan we regelmatig een blokje om te touren in de auto naar Lauwersoog bijvoorbeeld. Voetballen bij een club zit er helaas niet in, omdat het risico te groot is dat hij een bal tegen zijn hoofd aan krijgt. Dit kan grote gevolgen hebben. Dit is lastig hem bij te brengen en daarom gaan we bij mooi weer vaak samen eens een balletje trappen.
     
    Persoonlijk ervaar ik weinig hinder in mijn dagelijks leven als een mantelzorger. Dit komt misschien ook door mijn Friese nuchterheid en de goede band die ik met mijn broertje heb opgebouwd. Ik werk in de coronatijd relatief veel thuis en Bert heeft daar, wat ik eigenlijk niet had verwacht, wel begrip voor. We spreken dan altijd af dat wanneer ik klaar ben met mijn werk, we dan even wat leuks gaan doen.
     
    Fawaka staat dan weer voor de jonge mantelzorger klaar en dat geeft wel een goed gevoel. We hebben door de jaren heen veel leuke activiteiten meegemaakt, met als hoogtepunt het vliegen bij de airstrip in Drachten!
     
    We hebben geluk dat mijn vrienden, onze buren, de familie en andere dorpsgenoten ook goed met hem om gaan. Dat is het voordeel van een dorp, je hebt veel sociale controle en dat voelt goed. Eén van mijn kameraden zat eens in ons dorpscafé en zag dat Bert daar ook binnen kwam. Ik kreeg daarna direct al een appje dat Bert daar gesignaleerd was. Dit doet ons goed.
     
    Bert werkt nu vier dagen per week bij twee verschillende zorgboerderijen. 's Morgens vroeg opstaan, daar heeft hij nog wel eens een hekel aan.

    Hij kan soms erg kwaad worden, maar het is en blijft je broer, een lieve jonge met een goed hart!